<
WYNALEZIENIE ROWERU

ROWER [ang.], pojazd drogowy napędzany siłą mięśni ludzkich za pośrednictwem pedałów; może być też napędzany doczepnym silniczkiem spalinowym. Współczesny rower ma 2 ogumione koła o jednakowej średnicy, umieszczone jedno za drugim, ramę wykonaną z rur ze stopów lekkich, przekładnię łańcuchową (coraz częściej o zmiennym przełożeniu, tzw. przerzutkę) napędzającą tylne koło, hamulec ręczny i nożny (tzw. torpedo), niekiedy tylko 2 ręczne. Zależnie od konstrukcji i przeznaczenia rozróżnia się m.in. rowery turystyczne, wyścigowe, cyrkowe, treningowe (stacjonarne), rowery z osłonami aerodynamicznymi, 3-kołowe dla dzieci i dorosłych. Rzadziej budowane są też rowery 2-osobowe (tandemy), 3-osobowe (triplety) i 4-osobowe (kwadruplety), z siodełkami umieszczonymi jedno za drugim. Coraz bardziej popularne są rowery górskie (MTB, ang. Mountain Bike), przeznaczone do jazdy po wzniesieniach i w trudnym terenie; ich charakterystyczne cechy to mocna i lekka rama (z aluminium, kompozytów), hamulce dźwigniowe lub tarczowe hydrauliczne, amortyzowany widelec i szerokie opony. Za wynalazcę roweru można uznać K.F. von Draisa; 1813 zbudował on pojazd 2-kołowy podobny do roweru, na którym jazdę można było odbywać odpychając się nogami od ziemi, w pozycji siedzącej. Napęd za pośrednictwem pedałów (na przednie koło) zastosowali niezależnie od siebie dwaj Niemcy: 1844 G. Mylius, 1853 P.M. Fischer, a 1861 Francuzi: P. i E. Michaux. Rowery budowane z takim napędem nazywano welocypedami oraz bicyklami (b. duże przednie koło). Zastosowanie 1869 przez J.F. Trefza łańcucha Galle'a do napędu tylnego koła umożliwiło wyrównanie średnic kół i doprowadzenie konstrukcji roweru w ogólnych zarysach do obecnej postaci. Nazwa rower pochodzi od nazwy ang. firmy Rover, która w XIX w. rozpoczęła wielkoseryjną produkcję tych pojazdów. W Polsce największym producentem rowerów są Zakłady „Romet” w Bydgoszczy.

Copyright © 2005 Łukasz Siczek All rights reserved.