WYNALEZIENIE SAMOCHODU

Zanim zaczęła się era samochodu, przez długi czas ludzie musieli zadowolić się koniem jako napędem i czymś, co można było do konia przyczepić z tyłu - takim rozwiązaniem były np. rydwany. Pierwszy pomysł czterokołowego wozu napędzanego siłą mięśni ludzkich za pośrednictwem dźwigni powstał już w połowie XV wieku. Podobno projekt pojazdu napędzanego sprężyną narysował Leonardo Da Vinci.

Pierwszym zrealizowanym pojazdem bez konia, był żaglowiec na kołach zbudowany w 1600 roku. Autorem tego pojazdu był niderlandzki matematyk Simon Stevin. Udało mu się pokonać trasę 67,6 km z przeciętną prędkością 33,8 km/h. W pojeździe znajdowało się 28 osób. Jednak dla realizacji idei pojazdu bez koni konieczne było stworzenie źródła napędu niezależnego od siły wiatru i mięśni ludzi. Najstarszy z nich był silnik parowy, którego pierwsza pracująca konstrukcja powstała w 1705 roku.

Pierwszym pojazdem mechanicznym był wóz artyleryjski napędzany tłokowym silnikiem parowym, zbudowany przez francuskiego inżyniera wojskowego N.J. Cugnota w 1769 roku. Ze względu na duży ciężar silników parowych, prawie wszystkie konstrukcje z tego okresu to parowe dyliżanse - prototypy dzisiejszych autobusów. niezależnie od pojazdów parowych, w XIX wieku powstają pierwsze konstrukcje pojazdów napędzanych silnikami elektrycznymi zasilanymi z baterii akumulatorów - tzw. elektromobile. w końcu XIX wieku pojazdy te osiągnęły zawrotne na owe czasy prędkości przekraczające 100 km/h, a jeszcze w początkach XX wieku używane były w miastach jako taksówki

Pojazdem mechanicznym, który zrobił jednak największą karierę, był pojazd wyposażony w silnik spalinowy. Pierwszy użyteczny pojazd z silnikiem spalinowym zbudował w 1875 roku w Wiedniu Niemiec S. Marcus. Pojazd ten miał wszystkie podstawowe zespoły konstrukcyjne samochodu, mimo umieszczenia silnika na zwykłym wozie o drewnianych kołach z obręczami stalowymi, i obecnie uznawany jest za prototyp samochodu. Pojazd Marcusa miał jednocylindrowy silnik o mocy 0,75 KM przy 500 obr/min i poruszał się z prędkością zaledwie 4 km/h.

Przełomowym momentem dla rozwoju samochodu stało się skonstruowanie w 1883 roku przez Niemca G. Daimlera szybkobieżnego silnika benzynowego, a w 1886 - samochodu wyposażonego w ten silnik. W tym samym roku na ulice Mannheimu wyjeżdża inny samochód wyposażony w podobny silnik, skonstruowany przez K. Benza. W 1890 roku obaj wynalazcy zakładają pierwsze fabryki samochodów, a po latach ostrej konkurencji, w 1926 roku obie firmy łączą się tworząc firmę Daimler-Benz.

Początkowo produkowane samochody mają kształt tradycyjnych powozów konnych, w których dyszel zastąpiono silnikiem. O zmianie w tym zakresie zadecydował wypadek. W wyścigach odbywających się w 1900 roku w pobliżu Monte Carlo zabił się kierowca samochodu wyprodukowanego przez Daimlera. Analiza wypadku doprowadziła do stwierdzenia, że rozstaw osi powinien być większy niż rozstaw kół, długość szybkiego samochodu powinna być większa niż jego szerokość, co poprawi bezpieczeństwo jazdy.

Na początku XX wieku w Europie i USA pracuje już kilkadziesiąt fabryk produkujących samochody. W 1903 roku zakłada swoją wytwórnię H. Ford, a po opracowaniu swego kolejnego modelu "T" w 1908 roku jako pierwszy rozpoczyna produkcję wielkoseryjną, przekształcając ją w 1913 roku w produkcję masową. Model "T" produkowano przez 20 lat bez przerwy i wyprodukowano w ilości ponad 15 mln. egzemplarzy. Rekord ten został pobity dopiero w latach sześćdziesiątych przez równie popularnego "Garbusa".

Już w 1895 roku zorganizowano pierwsze wyścigi samochodowe, pierwszy rekord prędkości ustanowiono 1898 roku, uzyskując prędkość 74 km/h.

Garść wspomnień i rekordów.

Szybkość 200 km/h przekroczył jako pierwszy pojazd "Stanley" w 1906 roku i był to pojazd wyposażony w silnik parowy. Dopiero trzy lata później udało się osiągnąć tą prędkość pojazdowi z silnikiem spalinowym ("Benz").

Copyright © 2005 Łukasz Siczek All rights reserved.